“İnkâr ettim olmadı, öfkelendim olmadı, yüzleştim olmadı, pazarlık yaptım olmadı. Baktım kaçış yok, kabullendim. Tablom değilmiş aslında yamuk duran…” cümleleriyle okuyucuyu karşılıyor Yamuk Tablo. Yazar Özlem Özdaş bu kitabın, hayatının çeşitli dönemlerine tanıklık eden bir yolculuğun ürünü olduğunu belirtiyor. Hayal gücünü kelimelere aktarmasını sağlayan ilk kalemini uzatan çocukluğuna derin bir şükran borçlu olduğunu ifade ediyor. Yazma yolculuğunun başından beri desteklerini esirgemeyen ve yazıya olan tutkusunun büyümesini sağlayan değerli hocası Hakan Akdoğan’a minnettarlığını sunuyor.
Öykülerde, karakterlerin iç dünyaları, yaşadıkları zorluklar, korkular ve arayışlar derinlemesine işleniyor. Örneğin, “Boşluğun İçinde” öyküsünde hafızasını kaybeden bir karakterin kimlik arayışı ve gerçeklikle mücadelesi anlatılırken , “Aile Fotoğrafı”nda aile içi çatışmalar ve aidiyet sorunları ele alınıyor. “Yaratılan” öyküsü, karakterin kendi varoluşunu sorgulamasını ve bir kurgunun parçası olup olmadığını düşünmesini konu ediniyor. “Fareler ve Yılanlar”da görücü usulü evlilikler, toplumsal baskılar ve kişisel mutluluk arayışları işleniyor. “Aynadaki Kız” ise dış görünüş, özgüven ve toplumun güzellik algısı üzerine bir sorgulama sunuyor. Kitaba adını veren “Yamuk Tablo” öyküsünde, bir tablonun yamuk durması üzerinden hayatın kendisindeki “yamukluklar” ve kabullenme teması işleniyor.
Genel olarak “Yamuk Tablo“, modern yaşamın getirdiği yabancılaşma, ailevi sorunlar, toplumsal beklentiler ve bireyin içsel çatışmalarını ele alan, yer yer fantastik unsurlarla zenginleştirilmiş, düşündürücü ve duygusal derinliği olan öykülerden oluşan bir eser. Yamuk Tablo ile edebiyat dünyasına merhaba diyen Özlem Özdaş, özgün dili ve anlatımı ile kalıcı eserler bırakmaya hazırlanıyor.
